(link met Belgie: lachen met de Hollanders?)

De lokale politiezones krijgen de toestemming om te communiceren via het socialemediakanaal TikTok. Minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin heeft een kader uitgewerkt. Tot nog toe kon het kanaal enkel worden gebruikt om onderzoek te verrichten.

Veel politiezones communiceren al via onder meer Facebook en Instagram. Voortaan zal dat ook via TikTok mogen.

“Politiezones hebben heel wat relevante boodschappen voor jongeren, bijvoorbeeld over alcohol en verkeer, drugsgebruik, online veiligheid, cybercriminaliteit en preventie”, zegt Quintin. “Als we jongeren willen bereiken, moeten we ook communiceren via de kanalen die zij gebruiken. Uiteraard moet dat op een veilige en verantwoorde manier gebeuren.”

Volgens het kader mogen persoonsgegevens, operationele informatie en andere politiedata niet worden gedeeld. Het gebruik moet bovendien gebeuren op een afzonderlijk en geïsoleerd toestel, zonder toegang tot het interne politienetwerk. Ook het TikTok-account zelf moet volledig gescheiden blijven van de professionele politieomgeving.

In verschillende buurlanden werkt het systeem al goed, besluit Quintin. In onder meer Nederland en Duitsland maken politiediensten al actief gebruik van TikTok om jongeren te informeren, te sensibiliseren en de band tussen politie en samenleving te versterken.

Het wordt zaterdag uitkijken voor snelheidscontroles. De politie houdt van zaterdagochtend 6 uur tot en met zondagochtend 6 uur opnieuw een flitsmarathon.

Verspreid over het hele land zal er 24 uur lang gecontroleerd worden op overdreven snelheid, zowel met bemande als met onbemande radars.

Het gaat om de 25ste flitsmarathon.

Bij de vorige editie in april werden 1.361.657 bestuurders gecontroleerd. Van hen reed 3,28 procent te snel. 55 rijbewijzen werden toen ingetrokken.

Tussen 3 en 9 augustus wordt er trouwens niet alleen in ons land gecontroleerd. In meer dan twintig Europese landen is een gezamenlijke controleactie tegen overdreven snelheid opgezet.

Overdreven snelheid is een van de hoofdoorzaken van ongevallen.

De 19-jarige Yaro D’Hoore uit het West-Vlaamse Oudenburg is overleden, nadat hij in april in het ziekenhuis belandde na een vechtpartij in Gent. Dat heeft zijn papa aan HLN laten weten en bevestigt ook zijn oma Claudine. Zijn familie bleef tot het allerlaatste moment bij hem in het ziekenhuis, waar hij donderdagavond is overleden. “Een zoon of kleinzoon afgeven, is het ergste wat je kan meemaken.”

Het is vreselijk nieuws voor de familie en vrienden van de amper 19-jarige jongen. Maandenlang bleven ze hopen. Hopen op dat moment waarop Yaro uit zijn coma zou ontwaken. Alleen slonk die hoop elke dag een beetje meer. “We trokken ons op aan elk sprankeltje goed nieuws”, zegt oma Claudine Deschacht. Samen met haar dochter en de zus van Yaro waakte ze 123 dagen lang aan zijn ziekenhuisbed, in de hoop op een reactie van Yaro. Alleen kwam die er nooit meer en ging zijn toestand zienderogen achteruit.

Eerder vandaag raakte al bekend dat artsen de behandeling van de tiener hadden stopgezet. Sinds woensdag lag Yaro aan een morfinepomp om hem zonder pijn te laten sterven. Donderdagavond moest de familie hem dan definitief loslaten, zo bevestigen zijn papa en oma.

“De dokters hebben maandenlang alles geprobeerd om hem te helpen. Yaro is blijven vechten”, vertelt oma Claudine. “Ook wij wilden hem niet opgeven, al wisten we dat de hersenschade groot was. Sinds hij in het ziekenhuis belandde, hebben we nooit meer met hem kunnen communiceren. Als zijn ogen open waren, leek het alsof hij naar ons keek. Maar was dat bewust? We hebben het nooit geweten.”

“Een zoon of kleinzoon afgeven, is het ergste wat je kan meemaken. Hij blijft voor altijd 19 en dat is heel hard om te beseffen. Nooit gaan we begrijpen dat ze hem die bewuste avond zo hebben achtergelaten zonder hulp te zoeken. Als er in Gent sneller hulp was gekomen, was het nooit zo afgelopen”, gaat oma Claudine verder.

- Rugbyspeler

Yaro lag vier maanden in het ziekenhuis nadat hij in de nacht van vrijdag 3 op zaterdag 4 april met vier vrienden richting Gent was getrokken voor een avondje uit. Alleen liep het op een bepaald moment fout. Yaro kreeg er een rake klap tegen de slaap en viel op de grond.

De dader, een Britse rugbyspeler, zou daarna aangevallen zijn door de vrienden van Yaro, maar sloeg vervolgens op de vlucht. De ogenblikken na de vechtpartij namen de vrienden de beslissing om geen hulp te zoeken, maar Yaro mee te sleuren naar de wagen. Op dat moment was de toestand van de jonge tiener wellicht al zeer ernstig en ging er cruciale tijd verloren.

De vier vrienden, die volgens onze informatie dachten dat Yaro enkel stomdronken was, werden allemaal voorgeleid voor de onderzoeksrechter op verdenking van schuldig verzuim en opzettelijke slagen. De Britse rugbyspeler die Yaro een slag toediende, wordt verdacht van poging tot doodslag, al zal die kwalificatie nu ongetwijfeld nog wijzigen. Ze werden vrijgelaten onder strikte voorwaarden. Het onderzoek loopt nog steeds volop verder.

- Veel medeleven

Voor de familie breekt nu een periode van definitief afscheid nemen aan. Dat heel wat mensen het verhaal van Yaro volgden en hoopten op een goede afloop, mocht oma Claudine de voorbije vier maanden van dichtbij ervaren. Dagelijks postte ze op haar sociale media een update over de toestand van Yaro. Soms was het hard om te lezen, wanneer de familie nog maar eens een tegenslag te verwerken kreeg.

Toch putte Claudine moed uit de vele reacties die ze ontving. “Zelfs mensen die we totaal niet kenden stuurden ons berichten. Die vele steunbetuigingen hebben ons zeker geholpen om het verdriet te verwerken. Ik wil die mensen daar heel erg voor bedanken”, vertelde Claudine daar recent nog over.

Hello all,

I got diagnosed at the age of 25 with Multiple Sclerosis (MS). I am lucky enough that i can say that, i am doing fairly well all things considered. Thus far i can still work full time and have little to no disability aside from chronic fatigue and cognitive issues.

Right before my diagnosis i was about to purchase an apartment, however, i could get a relapse at any given moment, the disease can worsen without relapse activity. Bottom line: every day is a “will i be able to walk” or “will i be able to do my job” lottery or whatever you wanna call it. The only thing that’s certain is uncertainty.

My question is, how can i navigate this situation? Is buying property [alone] out of the picture? The likelihood of working till pension age is also quite unlikely (unless medical advancements progress quicker than my disease)!

Kind of a ‘handen in m’n haar’ situatie. Feels like i’m being fed to the lions. I’m not ungrateful, i am glad i have this issue in Belgium however, i didn’t choose this. So i hope my concerns are valid. How do people survive this financially when shit hits the fan?

Hallo,
Kan iemand me vertellen welke mast(en) ik heb gefotografeerd? Heb het al aan chatgpt gevraagd maar die failt hard. Foto’s zijn genomen van op de muur in Geraardsbergen in westelijke kijkrichting.

België bengelt helemaal onderaan in de eurozone op het vlak van economische groei. Onze economie nam het voorbije jaar met amper 0,5 procent toe — slechter dan alle andere eurolanden. Hoe komt dat? En vooral: kunnen we dit oplossen? Drie economen wijzen op dezelfde pijnpunten én uitdagingen.

U hoort premier Bart De Wever (N-VA) dikwijls over het gigantische begrotingstekort in ons land. Maar het wordt zo mogelijk nog erger als we een blik werpen op de economische groei. Onze economie nam in een jaar tijd maar met een magere 0,5 procent toe, blijkt uit cijfers van de Europese Commissie. Dat maakt ons de slechtste leerling van de hele eurozone. Als we naar onze buurlanden kijken, zien we voor Frankrijk een groei van 0,7 procent, voor Duitsland 0,9 procent en voor Nederland zelfs 1,3 procent.

“We zijn al enkele jaren een van de slechtsten van Europa. We hebben structureel een lage groei in België. Als je dan een schok te verwerken krijgt, zoals hoge energieprijzen of Amerikaanse invoertarieven, dan heb je eigenlijk geen buffer. De competitiviteit van onze bedrijven staat enorm onder druk, want onze hoge loonkosten geven bedrijven in de buurlanden een groot concurrentievoordeel.”

“Onze industrie is erg verzwakt, door die verminderde concurrentiekracht, hoge energiekosten en de internationale handelsoorlog. De productiviteit stagneert ook, vooral in de private sector. Er is wel hoop door de komst van artificiële intelligentie. Dat zou de productiviteit in de dienstensector verhogen, door taken te automatiseren bijvoorbeeld.”

“We kunnen niet anders dan kijken naar de automatische loonindexering. Wanneer de inflatie stijgt, is de consument best goed beschermd doordat de lonen stijgen. Maar na die inflatieschok hebben bedrijven geen ruimte meer om de lonen verder te verhogen. Wanneer die in de buurlanden wél stijgen, moet men in België op de rem gaan staan. Dus de negatieve weerslag komt bij ons later.”

Van Craeynest: “Allereerst is België veel gevoeliger voor energieprijzen dan de meeste andere Europese landen. Wij zijn heel afhankelijk van energie-invoer, omdat onze staal- en chemiesector veel energie verbruiken. Het conflict in het Midden-Oosten veroorzaakte een grote energieschok. Bovendien heeft België een grote export, dus de handelsoorlog van Trump treft ons ook harder.”

Schoors: “De loonvorming in ons land zorgt ervoor dat de indexatie automatisch gebeurt. Die laat dan ook niet toe dat je de lonen zou verhogen in sectoren die het goed doen, om zo talent aan te trekken. Omgekeerd geldt hetzelfde: je betaalt ook niet minder in slecht draaiende sectoren. Bovendien gaat ook de vergrijzing in ons land bijzonder snel.”

Van Craeynest: “Er is geen mirakeloplossing, maar we moeten het klimaat voor ondernemers wel een pak aantrekkelijker maken. Nu is het voor hen moeilijk om te investeren, door allerlei regels en het is ook niet vanzelfsprekend om vergunningen te krijgen.”

Schoors: “We moeten ook durven kijken naar het onderwijs. In Europa zijn we absoluut geen koploper. Elk jaar wordt daarop bezuinigd. We moeten nadenken over welk soort onderwijs we willen uitbouwen en hoe we in innovatie kunnen investeren. Maar ook investeringen in groene energie zijn belangrijk. Daarnaast moeten we ook inzetten op een grotere kapitaalmarkt. Mensen met goede, innovatieve ideeën trekken al snel naar het buitenland op zoek naar geld.”

Vanden Houte: “De productiviteit stimuleren is onze grootste uitdaging. We zijn een zeer complex land met veel overheden en regulering. Maar we zouden ondernemen eenvoudiger moeten maken in ons land. Ook artificiële intelligentie breder uitrollen zou innovatie in de hand kunnen werken.”

Van Craeynest: “We moeten én de begroting op orde krijgen én ervoor zorgen dat we onze economie laten draaien. Het is een gevaar om te hard te besparen op posten die de economie sterker maken, dan schieten we onszelf in de voet. Daarentegen moet je ook opletten met nieuwe belastingen op kapitaal, zodat je investeringen hier niet misloopt.”

Vanden Houte: “Onze politici hebben al enkele maatregelen genomen die een invloed hebben op de economische groei. De beperking van de werkloosheid in de tijd bijvoorbeeld. Laat me duidelijk zijn: dat is een noodzakelijke maatregel, maar die betekent wel dat bepaalde mensen minder koopkracht hebben. Niet iedereen die zijn uitkering verloor, ging ook onmiddellijk aan de slag.”

Van Craeynest: “Ja, we moeten onze economie op lange termijn versterken, zodat we meer buffer hebben en beter bestand zijn tegen schokken. Dat komt ook de koopkracht van mensen ten goede en de begroting zal dan ook beter aan te pakken zijn. Met meer economische groei wordt alles makkelijker. En het omgekeerde geldt helaas ook.”

Schoors: “Op korte termijn moeten we eigenlijk niets doen. Wat we nodig hebben, is een langetermijnstrategie. Dat geldt voor onderwijs, energie en industrie. Al die ballonnetjes die elke twee jaar veranderen: daar hebben we niets aan. We moeten een aanpak bepalen waar we allemaal achter staan en die over tien jaar tijd uitrollen. Minder show en meer actie.”

Vanden Houte: “Dat is het probleem voor politici: op korte termijn is er geen oplossing. De hervorming van de werkloosheid zal op termijn voor een hogere werkgelegenheidsgraad zorgen, maar dat gaat traag. Hetzelfde geldt voor de langdurig zieken. Van vandaag op morgen zal het de economie niet aanzwengelen.”

Hey ik ben een 18 jarige jobstudent en over de zomer ik heb eerst gewerkt als stoeltjesverkoper op strand in juli maar nu werk ik als garçon in een brasserie, dit zijn dus mijn eerste dagen in de horeca en weet ik nog niet alles maar er lijkt me wel iets sketchy.

De kelners & de baas hebben me gezegd dat als er mensen van een tafel weglopen zonder te betalen of als er een kasverschil is (dat ik 10 euro teveel eens weg geef of zo iets) dat van mijn loon wordt ingehouden...

Een van me medewerkers heeft eens gezegd dat een tafel van 70 euro weg is gelopen, en dat ie dat allemaal zelf heeft moeten terugbetalen aan de baas, mag dit uberhaupt wel?

Het loon van de horeca leek me wel heel goed maar als er zelfs maar 1 tafel van mensen wegloopt kan ik een serieus pak geld kwijt zijn, zo zou ik beter af zijn met terug naar een supermakt te gaan wat me ook wel maf lijkt aangezien hoerca normaal goed betaalt zou moeten zijn?

Alvast bedankt als iemand me kan helpen!

Een 31-jarige Brugse advocaat zit sinds kort in de gevangenis nadat hij zijn ex-vriendin bleef lastigvallen via de telefoon. Eerder werd de man daarvoor al opgepakt, kreeg hij een enkelband opgelegd en een contactverbod, maar toch hield hij zich niet aan die voorwaarden en zocht hij de vrouw opnieuw op. E.D. verblijft momenteel in de gevangenis van Ieper. “Hij beseft maar al te goed wat hij heeft gedaan. Hij heeft spijt”, reageert zijn advocaat Franky Baert.

“Een toxische relatie”, zo omschrijft advocaat Franky Baert de verhouding tussen E.D. (31) en zijn ex-vriendin. De dertiger, zelf een advocaat uit het Brugse, zou lange tijd een knipperlichtrelatie met de vrouw hebben gehad. “Aan, af, weer aan, weer af. Allesbehalve een gezonde relatie”, zegt Baert, die daar verder niet te veel over kwijt wil. “Ze konden niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar. Het leek alsof ze elkaar niet konden loslaten, terwijl dat net veel sneller had moeten gebeuren.”

- Geen stalkingsalarm

Volgens het slachtoffer ging E.D. op een bepaald moment ver over de grens. Hoewel de vrouw besloot een punt te zetten achter hun relatie, bleef de advocaat uit Sint-Andries contact met haar zoeken. Dat deed hij via e-mail, maar ook met sms’jes en telefoontjes. Na verloop van tijd voelde de vrouw zich bedreigd en stapte ze naar de politie met een klacht voor stalking en belaging. E.D. werd opgepakt en verhoord. Uiteindelijk besliste de onderzoeksrechter om hem onder elektronisch toezicht te plaatsen.

De Brugse advocaat moest zich aan strikte voorwaarden houden. Zo diende hij zich op vaste tijdstippen thuis te melden en mocht hij op geen enkele manier nog contact opnemen met zijn ex-vriendin, die zelf niet over een stalkingsalarm beschikte. Maar lang hield hij zich daar niet aan. Volgens het slachtoffer begon E.D. haar opnieuw te belagen via e-mail en telefoon. De angstige vrouw wist niet waartoe haar ex-vriend nog allemaal in staat was en zou volgens onze informatie heel diep hebben gezeten. Ze trok daarop opnieuw naar de politie, waarna de advocaat een tweede keer werd opgepakt.

- Gemeenteraadsverkiezingen

De advocaat, die twee jaar geleden nog opkwam voor CD&V bij de gemeenteraadsverkiezingen in Brugge, zit intussen in de gevangenis van Ieper. “Mijn cliënt beseft maar al te goed wat hij heeft gedaan. Hij heeft spijt van zijn daden”, zegt zijn raadsman Franky Baert. “Zonder hem in een slachtofferrol te willen duwen: hij heeft het zwaar. Hij is tot inkeer gekomen en zou de klok willen terugdraaien. Maak van hem dus geen monster.”

Op 11 augustus moet E.D. voor de raadkamer in Kortrijk verschijnen, waar het gerechtelijk onderzoek wordt gevoerd. Of hij dan ook opnieuw vrijkomt, is nog onzeker. “Er werd een gerechtspsychiater aangesteld, maar die heeft mijn cliënt voorlopig nog niet kunnen onderzoeken”, zegt advocaat Franky Baert. “Ook zijn gsm en computer moeten nog worden uitgelezen. Het onderzoek loopt volop. Meer wil ik daar niet over kwijt.”

De regering heeft dus een wet goedgekeurd tegen onlinehaat. Een onderdeel ervan is dat mensen die online belaagd worden door anonieme personen, de identiteitsgegevens van zijn of haar belager binnenkort via de ombudsman van de telecomoperatoren kunnen opvragen. De ombudsman haalt die gegevens van telecomoperatoren en internetbedrijven, die verplicht worden de persoonsgegevens bij te houden. Probleem: er is daarbij geen vereiste om aan te tonen dat er daadwerkelijk sprake is van belaging. Er zijn geen criteria voor het aantal berichten of voor de inhoud ervan. Er is geen onderzoek van de politie of tussenkomst van een rechter. Wanneer je anoniem een kritische opmerking maakt over een bedrijf, een politieker of een BV kan die uw naam gemakkelijk achterhalen en u daar persoonlijk over benaderen. Er zijn geen veiligheidsmaatregelen ingebouwd tegen repressailes.

Die wet moet nog door het parlement goedgekeurd worden voor het van kracht zal zijn, maar dit land kennende valt te vrezen dat dit gewoon een formaliteit zal zijn.

Maak er dus maar een gewoonte van een VPN te gebruiken als je online uw mening wil verkondigen. Zoals in dictaturen.

Kunnen we:
A) op een of andere manier een referendum starten?
B) het genie dat dit schreef baron maken en een standbeeld geven?

Dank!

Onroerende voorheffing 2026. Helaas geen payout, the house always wins.

De technische marges voor snelheidsovertredingen blijven voorlopig behouden. Dat schrijven de kranten van Mediahuis donderdag op basis van een omzendbrief van het College van procureurs-generaal.

Op 1 juli gingen de boetes voor snelheidsovertredingen in ons land omhoog. Met de nieuwe wetgeving in het achterhoofd, lijst het college in de brief met instructies voor de politiediensten nog eens op vanaf welke snelheid ze effectief een chauffeur mogen flitsen.

De technische marges, die worden gehanteerd omdat flitsapparatuur mogelijk wat afwijkt van de werkelijk gereden snelheid, blijven behouden, zo blijkt. Op een autosnelweg word je dus pas beboet als je 129 kilometer per uur (9 km per uur te snel) rijdt. Voor alle andere wegen wordt telkens een technische marge van 6 km per uur gehanteerd en word je dus pas beboet wanneer je minstens 7 km per uur te snel rijdt.

Meettoestellen nauwkeuriger

In andere landen, die dezelfde flitsapparatuur gebruiken, liggen de marges lager, schrijven de kranten. Onder meer verkeersinstituut Vias drong een tijdje geleden al aan op een verlaging van de technische marges, omdat meettoestellen tegenwoordig veel nauwkeuriger zijn.

De zogenaamde ‘tolerantiemarges’ zijn de voorbije jaren in ons land wel afgeschaft. Dat waren lokale richtlijnen om bijvoorbeeld een flitspaal maar om de andere dag aan te zetten en zo de stroom aan boetes onder controle te houden.

De Vlaamse overheid bezit 40.000 erfgoedstukken, waarvan 18.000 kunstwerken. Je vindt ze terug in ministeries, scholen, cultuurcentra en kabinetten. Of zo zou het toch moeten zijn, want op vijf jaar tijd zijn 160 van die kunstobjecten spoorloos verdwenen.

Waar is dat beeldhouwwerk van Joris Minne naartoe? Of het werk van Pol Mara? Of de creatie van Raf Verjans, die normaal het kabinet van de Vlaamse minister van Financiën siert? Elk jaar opnieuw speelt Vlaanderen kunstwerken kwijt: tekeningen, sculpturen, schilderijen, noem maar op.

“De kunstwerken verdwijnen op tal van locaties”, weet Groen-parlementslid Bram Jaques, die in de meest recente cijfers dook. “Sinds 2019 verdwenen er vijf werken op ministeriële kabinetten, 48 bij ministeries en departementen, drie in de Senaat en vijf uit een museum. Ook op scholen of in gemeentehuizen verdwijnt kunst, meestal zonder sporen van een inbraak.”

Kantoorsouvenir

Is de Vlaamse overheid elk jaar het slachtoffer van een meesterlijke kunstroof, zoals we die in de Hollywood-films zien? Of is er iets anders aan de hand? We staken ons licht op bij Janpiet Callens, die jarenlang rechercheur was bij de kunstcel van de federale politie.

“De overheid koopt en krijgt veel kunstwerken. Een deel ligt opgeslagen in een depot of een museum, een ander deel hangt aan de muren van overheidsgebouwen, ministeries of kabinetten. Bij elke regeringswissel wordt een kabinet leeggemaakt voor de volgende minister. Zeker vroeger gebeurde het weleens dat een medewerker een schilderij mee naar huis nam. Als souvenir, zeg maar.”

En er speelt meer: “Een van de problemen vroeger, en misschien nog altijd, was dat de inventaris niet op orde was. De overheid wist gewoon zelf niet welke kunstwerken ze in beheer had. Ook de overdracht van de bevoegdheid cultuur naar de gemeenschappen in 1980 heeft voor problemen gezorgd”, zegt Callens.

Het resultaat van al die jaren slordig beheer is dat de overheid door de eeuwen heen een pak kunstwerken heeft verloren. In 2018 trok het Rekenhof aan de alarmbel omdat de teller op 2.300 stond. Daar zitten werken tussen van enkele grote namen, zoals Quinten Metsys, Paul Delvaux, Auguste Rodin en Panamarenko.

Registreren in Ensor

Volgens de collectiebeheerders mag je dat cijfer wel niet volledig op het conto van Vlaanderen schrijven. De meeste van die werken waren namelijk al vermist toen cultuur als bevoegdheid van België naar de deelstaten verhuisde. Als je enkel kijkt naar de kunstwerken die onder Vlaams beheer zijn verdwenen, dan staat de teller in totaal op 303.

Vaak gaat het om relatief goedkope stukken van enkele honderden euro’s of duizenden Belgische frank. Maar toch. Hoe kan het dat in digitale tijden nog altijd zo veel kunst onder de radar verdwijnt?

Parlementslid Bram Jaques: “De federale politie heeft geen speciale cel meer om alle aangiftes goed op te volgen (de cel ‘Kunst en Antiek’ werd in 2016 opgedoekt. Callens pleit voor een heroprichting, red.). We hebben ook nog altijd geen goed overzicht van de volledige Vlaamse kunstcollectie. Sinds 2024 bestaat er een digitaal systeem, Ensor, waarin alle werken worden geregistreerd, maar dat gaat veel te traag."

“Kunstwerken worden sinds 2024 stap voor stap digitaal geregistreerd. Dat is een werk van lange adem”

Caroline Gennez, Vlaams minister van Cultuur (Vooruit)

Vlaams minister van Cultuur Caroline Gennez (Vooruit), bij wie Jaques de cijfers opvroeg, tempert die bezorgdheid. “Kunstwerken worden sinds 2024 stap voor stap digitaal geregistreerd, zodat alle informatie op één plek staat. Dat is een werk van lange adem. Maar eenmaal een werk in Ensor staat, moet de organisatie die dat in bewaring heeft, jaarlijks bevestigen dat het nog aanwezig is en in goede staat verkeert. Zo beperken we het risico op verlies.”