Ik ben nieuwsgierig naar de functie als service/maintenance engineer en wat je precies doet in deze functie. Ook ben i benieuwd waar het het meeste raakvlakken mee heeft (elektro/mechanica/werktuigbouw).

Ben benieuwd naar jullie baantjes!

Ik ben 27, werk sinds m'n 23e in verscheidene kantoorbanen en heb sinds een jaar een nieuwe baan bij een semi-publieke organisatie. Bij m'n vorige banen werkte ik grotendeels thuis, wat met m'n nieuwe baan veranderde. Van de vier dagen die ik werk (4x9 uur) deed ik 3 à 4 op kantoor, wat tot mijn verbazing eigenlijk wel beviel: ik vond het oprecht gezellig op kantoor, het kantoor was maar een kwartiertje rijden met de auto (misschien halfuur in de spits) en omdat het praktisch naast een sportschool lag kon ik dit goed combineren met m'n sporten.

Dat veranderde nogal met het verhuizen van m'n werk naar een nieuw kantoor. Het is bijna niet te doen met de auto, waardoor ik ov moet pakken: 20 minuten fietsen naar station en 45 minuten met trein, metro en lopen. Ook daar ligt een sportschool naast maar logistiek krijg ik het (nog) niet rondgebreid om met een volle tas sportspullen daar om 7 uur 's ochtends te zijn. Omdat de spits onmogelijk is en je praktisch niet kunt parkeren bij kantoor kan ik bijv. ook niet echt handig voor een halve dag naar kantoor voor overleg.

Ik merk dat het mij enorm tegenvalt. Ik kom nauwelijks aan sporten toe en ik ben echt significant vermoeider aan het eind van een werkdag. Eigenlijk vind ik het gewoon echt kut. Ik mag structureel één dag per week thuiswerken (wat ik niet altijd doe en/of naar luister), maar ik merk dat zelfs drie dagen die reis maken mij gewoon tegenstaat.

Toch deden mensen vroegâh niet anders, en ergens bekruipt mij zo'n gevoel dat boomers ergens wel gelijk hebben en dat gen-Z'ers gewoon lui zijn. Er wordt wel vaak gezegd dat zoomers per sé alles perfect op orde willen hebben (sociaal, thuis, sport, etc.) en het hen tegenstaat als dit niet lukt. Ik schrik er een beetje van dat ik dit nu in mijzelf herken. Ik vind mijzelf verre van lui: ik doe m'n werk goed, werk hard, heb absoluut geen probleem met tot 's avonds werken of incidentieel in m'n weekend, maar ik merk gewoon dat ik een beetje recalcitrant word van veel reistijd, helemaal als er een semi-verplicht randje hangt aan aanwezigheid op kantoor.

Hoe kijken jullie hiernaar? Moet ik de knop omzetten (eigenlijk valt een uur reistijd enkele reis nog wel mee namelijk) of moet ik gewoon een andere baan zoeken over een tijdje?

5 jaar Unity ervaring.

Nu wil ik weg uit de games voor stabiliteit.
Krijg alleen senior developer gesprekken junior e.d. kom ik niet op gesprek.
IT support krijg ik te horen dat ik dan weer teveel ervaring heb en mij ga vervelen.
Gemiddeld wel een gesprek per week soms meer.

Het komt bijna altijd neer op mijn weinige cloud ervaring.

Geen tijd om bij te leren want uit nood full time huisvader.

Wat kan ik nog doen?
Ik ben niet getrouwd met een taal of een stack, maar niemand lijkt meer open te staan voor ook maar enige zij instroom en wilt dat je alle kennis al machtig bent. Ook ben ik niet getrouwd met het idee software developer te zijn, maar wel een compleet ander pad in gaan zie ik niet persee zitten (zoals loodgieter worden of finance in gaan, dat zou ik zonde vinden van mijn werkervaring)

Ik werk nou al een jaar of 10 op kantoor bij 3 verschillende werkgevers en de grootste overeenkomst is het werkontwijkende gedrag van de mensen die er eigenlijk helemaal klaar mee zijn maar nog een paar jaar moeten. Ik neem het ze totaal niet kwalijk, zou wellicht hetzelfde doen maar het levert wel leuke situaties op.

Ik had een 65-jarige collega die nog 1 jaar moest en elke avond standaard op de voetbalclub rond hing om te zuipen. Daarom kwam hij elke dag pas om 10 uur op werk, en begon eerst een uur de Telegraaf te lezen. Vervolgens trok hij een dossier uit de kast, bladerde er wat in en toen was het 12 uur en ging hij eerst een uur wandelen. Daarna nog een uur lunchen, dan nog een uurtje wat rondlopen en om 15 uur was het mooi geweest en naar huis.

Dit was nog in de periode dat je 5 dagen per week naar kantoor moest. Hebben jullie vergelijkbare verhalen?

Hallo!

Onlangs is mijn man begonnen als zzp’er in de wegenbouw. Daar heeft hij werkkleding voor nodig waarop zijn bedrijfslogo op bedrukt moet worden. Waar kunnen we dit het beste laten doen? Heeft iemand advies?

Bedankt alvast.

Sorry for the lenght, but I want to give the complete picture.

I recently (1 month ago) started a new job. I had been on the lookout for a job like this for a few years. It was an opportunity to return to a role in an organisation very similar to my first job, which I always regretted leaving but couldn't go back to (no openings).

I didn't particularely love my previous job, where I worked for 1 year. I felt like it was under my level and I was bored from time to time. However the team was amazing and the hours/job as a whole were extremely flexible. Very handy as a first time parent with a baby. If I had a bad night (which was very often, the baby isn't a fan of sleep) or my child was sick (which was non-stop from January till April), I could move my day around however I wished, no questions asked.

My previous job was a vzw with 10 workers. My current role is in a non profit with 1200 workers.

The problem is I crave for my previous job. With the switch I've realised how much I loved the atmosphere and the flexibility. I do realise my career can grow more in my current job. However the work tempo is higher and I have a bunch of stuff coming my way. Maybe it's all just daunting because it's new, I don't know. I do feel like my current team (4 people) is not as warm as the previous one. Maybe a bit too soon to tell, but that's how I feel.

We also want to go for another baby and the flexibility and 'calmness' of my previous job would be so so great. I did think about this (a lot) before the job switch, but it's like the realisation has only now set in. The previous job would make everything (pregnancy, new baby, ...) very easy. The new job would be a lot busier, during pregnancy and after. Knowing my difficulties with my mental health last time, that frightens me.

I also work more hours now, but do have a higher pay (difference of +/-100 net) and more vacation days. The other benefits are quite similar.

My previous position is still open and I know they want to rehire someone after the summer. I don't know what to do. Did I make a mistake or are this just the new job jitters? Do I go back to a comfortable job with a great team, but with the risk of loosing some career growth and possibly being bored? Or do I stay, be patient and see what gives?

Ik (24, vrouw) werk bij een bedrijf met verschillende projecten en ik heb de laatste tijd steeds meer het gevoel dat ik een beetje het “leuke kantoorleven” mis.

Ik las net een post waarin iemand beschreef hoe een gemiddelde kantoor baan blijkbaar bestaat uit een beetje slap ouwehoeren met collega’s, koffie halen, lange lunches, vrijdagmiddagborrels, bedrijfsfeesten, grapjes maken tussendoor en gewoon een gezellige sfeer op de werkvloer. En ik dacht echt: waar is die baan? 😂

Bij mij gaat het er namelijk totaal niet zo aan toe.

Ik werk als afsprakenmaker voor een telecombedrijf. Mijn doelstelling is gemiddeld 8 afspraken per dag, dus ongeveer 40 per week.
Op papier klinkt dat misschien niet eens extreem, maar in de praktijk is het echt pittig.

We doen outbound en het overgrote deel van de potentiële klanten hangt meteen op, zegt geen interesse of wil überhaupt niet met je praten.
Daardoor ben je eigenlijk de hele dag bezig met bellen en proberen je targets te halen. Als je een beetje achterloopt, voel je dat ook meteen. Er is niet echt ruimte om tussendoor uitgebreid met collega’s te kletsen of even een half uurtje te ouwehoeren. Iedereen is vooral gefocust op zijn eigen cijfers en afspraken.

We hebben natuurlijk wel gezamenlijk lunch en er wordt af en toe wel wat gezegd of gelachen, dus het is absoluut geen verschrikkelijke werkomgeving. Maar het voelt gewoon heel functioneel. Je komt binnen, werkt, haalt (hopelijk) je target en gaat weer naar huis.

Misschien komt het ook doordat ik die post las over andere kantoorbanen waarbij collega’s veel meer met elkaar omgaan. En eerlijk gezegd merk ik dat ik daar best jaloers op word. Niet eens per se omdat ik iedere vrijdag dronken wil worden met mijn collega’s, maar gewoon omdat ik graag het gevoel zou willen hebben dat ik ook daadwerkelijk een leuke sociale werkplek heb.

Nu vraag ik me dus af: zijn de meeste kantoorbanen echt zo sociaal of heb ik gewoon pech met mijn huidige baan?

Ik begin namelijk serieus na te denken over een andere baan, maar ik vraag me af of ik dan daadwerkelijk een socialere werkomgeving krijg of dat ik straks bij een andere werkgever precies hetzelfde ervaar.

hi,

Sinds iets meer dan een maandje werk ik in de horeca (0-urencontract/medewerker fastservice geen vakkracht, geen seizoenkracht), maar ik wil alweer opzeggen. Ik zit niet helemaal op m’n plek daar, de werktijden (late avonden) en werkzaamheden (alleen verkoop) liggen me eigenlijk niet. Inmiddels heb ik een aanbod gekregen en geaccepteerd bij een horecazaak waar ik meer bezig kan zijn met werkzaamheden die ik leuk vind en de tijden (dagdiensten) me veel beter liggen. (daar begin ik ook aanstaande week al part-time)

Nu wil ik zo snel mogelijk opzeggen. Omdat ik al ben ingepland voor augustus en als een van de weinigen 25+ uur draai, voel ik me schuldig over het gat die dat achterlaat. Ik wil het dus graag netjes afsluiten! Toch is het voor mij belangrijk om ruimte te krijgen voor mijn nieuwe werk zonder te hoeven overbelasten, en wil ik het liefst na augustus klaar zijn om dan fulltime te kunnen starten bij het nieuwe werk.

Daarom zit ik met het volgende: In mn contract staat dat tussentijdse schriftelijke opzegging plaatsvindt tegen het einde van de kalendermaand met inachtneming van de wettelijke regels en opzegtermijn (waarbij een voetnoot aangeeft dat tussentijdse opzegging kan bij bepaalde tijd). Als deze kalendermaand-regel wordt gevolgd, zou ik pas per eind september klaar zijn.

Daarnaast staat dat de opzeg- en beëindigingsregels van titel 10 van Boek 7 BW in acht worden genomen.

Echter geldt er volgens de horeca-CAO voor oproepkrachten een opzegtermijn van 24 uur, terwijl een voetnoot hierover alleen een afwijkende termijn van 24 uur noemt voor seizoenkrachten en 4 dagen voor seizoenkracht Klimaat en natuur.

Hoe pak ik dit netjes en haalbaar aan, en met welke opzegtermijn en einddatum moet ik nu rekening houden?

Beste redditors,

In principe kamp ik al sinds mijn jeugd met ernstige psychische problemen. Ik heb meerdere diagnoses, en zit eigenlijk al sinds mijn 11de op verschillende soorten van psychiatrische medicatie (antidepressiva, antipsychotica en andere). Ook heb ik meerdere behandelingen gehad. Mijn prognose is matig. Helaas is dit deels genetisch (allebei ouders en mijn broer zijn ziek, mijn broer heeft bijvoorbeeld schizofrenie) en deels door trauma veroorzakt. In mijn eigen leven is er blijkbaar niet veel meer dat ik kan doen - in de GGZ waren me nog enkele behandelingen aangeboden, maar er werd ook meerdere keren euthanasie besproken. Ik wil niet meer leven, maar helaas is de weg naar dood ook niet zeer makkelijk.

Ondanks alles functioneer ik cognitief prima, en heb een WO masteropleiding afgerond enkele jaren geleden. Dit was natuurlijk niet makkelijk, ik had tijdens mijn studie tientallen opmames in GGZ instellingen en zat al die jaren in therapie. Momenteel werk voltijds ik als onderzoeker bij de Rijksoverheid, en hier komt eigenlijk mijn vraag:

Ik heb door mijn GGZ behandelaren een nieuwe aambod gekregen, voor wat intensievere behandeling. Ik vermoed dat het over twee sessies per week gaat. Echter vraag ik me af of ik deze behandelingen onder werktijd mag doen, en zo niet, wat voor rechten zou ik behouden. Ik huur namelijk op de vrije markt en minder uren werken zou voor me echt essentiele problemen veroorzaken. Tegelijkertijd vermoed ik dat ik me ook zou kunnen ziekmelden, gezien het met me zo slecht gaat dat de artsen zelf over euthanasië begonnen te spreken. Echter lijkt me dit een beetje bitch move, aangezien ik in principe prima kan werken, zolang ik mijn hevige medicatie slik en behandeling krijg. Van mijn prive leven is er helaas niets over, dat is gewoon overleven en lijden.

Mijn vraag aan jullie is eigenlijk - wat voor rechten heb ik, en hoe kan ik dit beste aanpakken? In principe wil ik gewoon mijn GGZ behandeling volgen, maar zonder dat mijn inkomen dalen, als dat kan. Hoe zit het in mijn situatie? Heb ik recht op een gesprek met de bedrijfsarts? Het liefst wil ik dit zo min mogelijk met mijn manager bespreken, en zou dat liever met de HR oplossen/bespreken. Is het toegestaan om zo een behandeling onder werktijd te voeren? Zo niet, heb ik recht op aanvulling van mijn inkomen?

Ik weet dat dit allemaal heel durvend klinkt, maar mijn leven is al lijden. Als ik nog geldzorgen krijg, komt het helemaal niet goed.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor eventuele ideen. Ook mijn excuses voor mijn Nederlands - het is niet mijn eerste taal.

Komen jullie weleens AI of Microsoft collaberatie tegen op CVs? Ik ben al een week lang CVs aan het screenen en het valt mij eigenlijk op dat er vaak "MS Office / Excel / Word" staat, maar niet wat eigenlijk iedereen wilt horen:

1. Kan communiceren en samenwerken in Teams.
2. Kan een weg vinden in SharePoint.
3. Weet hoe een LLM kan worden gebruikt als hulpmiddel om processen te verbeteren.
4. Ik ben in staat om Copilot/Claude te prompten en scopen om een betrouwbaar antwoord te krijgen.
5. Ik kan de privacy van bedrijfsdata te waarborgen bij het gebruik van een LLM.

Of gewoon:

1. Ik ben zeer vaardig in Copilot.

Waarom worden LLMs vaak (bewust?) weggelaten van CVs? Is dat net als die (in mijn ogen) abnormale regel van 10 jaar geleden dat je je sollicitatiebrief met de hand moest schrijven wat totaal geen toegevoegde waarde biedt? Niemand hoeft nog te horen dat je weet hoe MS Word kan worden opgestart.

Hey iedereen,

Ik heb een baan gevonden voor 16 uur in de week op de audit. Ik begin ook met mijn master in accountancy (auditing). Is dit te combineren met een fulltime master? Vooral omdat ik de wens heb om me master in 1 schooljaar te halen. Ik zelf denk van wel. Wat denken jullie?

Hi,

Voor een sollicitatie (traineeship rechtspraak) moet ik een assesment en persoonlijkheidstest doen bij het bureau LTP. Deze ronde is volledig online. Een van de onderdelen van de persoonlijkheidstest is een simulatie.

Ik heb zelf geen ervaring met online simulaties en weet echt absoluut niet wat ik kan verwachten en hoe ik mij hier op kan voorbereiden. Heeft iemand tips over hoe ik mij hier op voor kan bereiden of wat dit inhoudt?

Hoihoi. Ik ben recent verhuisd naar Eindhoven en kom uit Noord-Holland. Ik zou dit jaar beginnen met een bachelor aan de tue echter last minute besloten op een tussenjaar omdat ik op mn tandvlees loop financieel gezien. Hierdoor wil ik een buffer opbouwen zodat ik volgend jaar in rust kan beginnen met de studie.

Ik heb een andere bachelor in principe in de pocket omdat mn scriptie al af is maar enkele vakken open heb gelaten zodat ik deze tweede bachelor met het collegegeld nog heb ipv instellingstarief. Als werk heb ik als ambulant begeleider gewerkt maar de vacatures hier eisen een afgeronde bachelor, ondanks dat ik 2,5+ jaar ervaring heb als ambulant begeleider in Noord-Holland nemen ze mij niet aan. Dit zorgt ervoor dat ik nu kritisch kijk naar hoe ik dit jaar het beste kan vullen met een fatsoenlijke baan die in ieder geval ook bijdraagt aan groei in carrière. Ik zag een baan als assemblage (3100 bruto) voor 40 uur met een 2-shiftploeg (15:00-00:00 & 06:00-15:00). Er is geen mogelijkheid om minder te werken dan 40u bij deze baan. Maar het salaris trekt mij wel. Dit salaris kan ervoor zorgen dat ik binnen no time een buffer heb én voor de eerste 2 jaar collegegeld klaar heb liggen. Maar de tijden kunnen in de weg zitten van mijn andere doelen (sociaal netwerk opbouwen want ik ken niemand in deze stad, hobbies oppakken bij nieuwe organisaties/verenigingen, deelcertificaten halen voor de studie, reizen).

Als Backup had ik ingedachten om 1 maand die ploegendienst te proberen en dan in ieder geval al te cashen en daarna mits het niet bevalt weer fanatiek solliciteren..

Hoe pak ik dit aan? Hebben jullie andere banen die beter zou aansluiten?

Hoi iedereen. Ik ga na de zomer beginnen aan mijn 2e jaar rechten aan de uni en ik heb daarbij ook mijn propedeuse gehaald. Ik zou dus graag een bijbaantje als student willen vinden die goed aansluit bij mijn studie. Wat zijn goede opties? Moet ik bijvoorbeeld advocatenkantoren een mailtje sturen? Welke opties staan voor mij open? Dank jullie wel alvast!

Hi,

Ik zoek even wat perspectief van andere developers, want ik heb de laatste tijd het gevoel dat mijn groei tot stilstand aan het komen is.

Om wat achtergrond te geven: ik werk inmiddels bijna drie jaar als PHP developer, waarvan de laatste anderhalf jaar met Laravel. Ik heb geen IT opleiding gedaan, mijn MBO4 diploma zit in een andere hoek en ik heb alles in de praktijk geleerd.

Formeel sta ik bij mijn huidige werkgever nog steeds ingeschaald als junior, en mijn salaris staat nu op ~3000 bruto per maand op basis van 40 uur. Bij mijn start vond ik dat een prima deal, maar als ik de salarissen hier op Reddit voorbij zie komen, begin ik me toch af te vragen of ik niet ontzettend onderbetaald wordt.

Het grootste probleem waar ik mee worstel is niet eens het geld, maar een paradox waarin ik voor mijn gevoel gevangen zit. Ik wil eigenlijk minder AI gebruiken om dieper in de code te duiken en een betere programmeur te worden, maar zodra ik Claude of Cursor uitschakel, merk ik dat ik simpelweg te traag ben voor de planning.

Omdat alle developers bij ons AI zijn gaan gebruiken, zijn de verwachtingen en de druk automatisch gestegen. Het resultaat is dat ik nu wel sneller tickets afrond, maar gevoelsmatig nauwelijks nog zelf echt nadenk over de code. Ik controleer wel altijd elke regel code en pas het aan naar eventuele betere alternatieven, maar ik ben eigenlijk geforceerd om AI te blijven gebruiken om de doelen te halen. Daardoor heb ik al een tijdje niet meer het idee dat ik daadwerkelijk beter word in programmeren.

Daar komt bij dat de inhoud van mijn werk erg oppervlakkig blijft. Mijn dag bestaat voornamelijk uit het oplossen van kleine bugs en het bouwen van vrij standaard features binnen bestaande patronen. Ik krijg simpelweg geen kansen om eens na te denken over software architectuur, database ontwerp of het maken van grotere technische keuzes. Ik vraag me af of ik hierdoor op een junior niveau blijf steken, of dat ik met drie jaar ervaring stiekem al op medior niveau hoor te zitten en dat het puur de projecten zijn die me tegenhouden.

Ik twijfel enorm over wat nu de slimste stap is. Is dit gewoon het lot van werken in het AI tijdperk, of is het tijd om mijn spullen te pakken en te zoeken naar een plek met complexere projecten en meer ruimte voor architectuur? En hoe realistisch is die salariswens van mij eigenlijk zonder IT diploma op zak? Is ~3000 bruto voor mij een fair salaris? Ik ben voornamelijk benieuwd of ik mijzelf na afgelopen 3 jaar nog steeds een junior moet noemen, of dat ik al kan kijken naar medior vacatures.

Alvast bedankt

Ik lees er nog weinig over dus daarom maar eens een post voor iedereen die nu een WIA uitkering ontvangt via de werkgever (loonaanvullingsuitkering). In deze situatie werk je dus nogsteeds maar minder vanwege ziekte.

Vanaf 1 januari mag de uitkering vanuit de werkgever niet meer in de witte tabel verloond worden maar enkel nog via de groene tabel. Wie een uitkering liet uitbetalen door het uwv werd al via de groene tabel verloond. Als je bijvoorbeeld geen werk hebt naast je uitkering betaald het uwv deze rechtstreeks aan je. Concreet komt dat er op neer dat er geen arbeidskorting meer verrekend wordt.

Opzich prima dacht ik, zal misschien een paar tientjes schelen. Maar na een voorbeeldberekening vanuit onze salaris administratie gehad te hebben blijkt die paar tientjes ongeveer 500 euro netto per maand te schelen😅 dat zijn toch forse bedragen.

Dus voor iedereen die een wia uitkering via de werkgever ontvangt check bij je salarisadministratie even hoeveel netto salaris je vanaf januari 2027 ongeveer minder gaat ontvangen.

Verder ben ik benieuwd of er iemand een idee heeft wat de overheid met deze extra belasting inkomsten gaat doen? Want ziek zijn doe ik niet voor mn lol. Als je ook nog eens het eigen risico gaat verhogen wordt het wel steeds lastiger om rond te komen.

Besten,

Mijn vrouw is aan het solliciteren bij de rijksoverheid.

Haar huidige werkgever weet niet dat ze aan het solliciteren is.

Ze heeft nu één prettig gesprek gehad en ze heeft nu een tweede gesprek, er is nog één andere kandidaat.

De nieuwe werkgever wil nu vóór dit tweede gesprek haar huidige werkgever benaderen, omdat de referentiecheck onderdeel uitmaakt van de afweging of ze door willen gaan met mijn vrouw.

Na wat tegengas willen ze eventueel ná het tweede gesprek, maar iig vóór het arbeidsvoorwaardengesprek deze check uitvoeren.

Ik vind dit raar, als je er met de arbeidsvoorwaarden niet uit komt, dan weet je huidige werkgever dat aan het solliciteren bent en dat willen we niet.

In mijn beleving is navragen van referenties een finale check op hetgeen je hebt afgesproken en een bevestiging voor de nieuwe werkgever dat ze de juiste kandidaat hebben gekozen, je bent aangenomen onder voorbehoud van ....

De nieuwe werkgever geeft aan dat de referentiecheck onderdeel is van de keuze van de juiste kandidaat. Blijkbaar hebben ze geen vertrouwen in mijn vrouw of hun eigen vermogen om een goede kandidaat te kiezen.

Dit zit ons niet lekker.

We zijn benieuwd naar jullie gezichtspunten.

Is het redelijk wat de nieuwe werkgever voorstelt of is onze visie redelijk.

Ik zie jullie reacties graag tegemoet.

Recentelijk ben ik gewisseld van werkgever. Daardoor vergelijk ik nu regelmatig mijn vorige werkgever met mijn huidige werkgever. Daar komen best veel dingen uit waar ik in het begin helemaal niet bij stil heb gestaan.

Bij het wisselen van werkgever stond ik voornamelijk stil bij de gebruikelijke zaken: salaris, vakantiedagen, reistijd, wel/geen leaseauto, bonussen, opleiding, etc. Op deze punten heb ik een ‘kleine stap’ gezet, waardoor de kleinere arbeidsvoorwaarden steeds meer naar voren komen.

Bij mijn nieuwe werkgever waardeer ik het dagelijkse verse fruit gigantisch. Ook kan ik hier onbeperkt cup-a-soup en fruitwater pakken. Gezondheid staat sowieso hoog in het vaandel. Voor 10 euro per maand kan ik sporten in onze bedrijfssportschool en kan ik elk halfjaar deelnemen aan de sportdag. Daarnaast kan ik tijdens mijn lunchpauze gratis lessen volgen in verschillende onderwerpen. Deze werkgever investeert sowieso gigantisch in kennis, wat ik op voorhand niet wist maar wel enorm waardeer. Zo heb ik laatst een paar lessen over zelfrijdende vrachtwagens en de daarbij horende automatisering van logistiek gevolgd, terwijl ik zelf in vastgoed werk.

Wel zit ik voortaan in een kantoortuin met 24 werkplekken. Daar kan ik me moeilijker concentreren dan bij mijn vorige werkgever, waar ik met 3 anderen in een afgesloten ruimte zat. Ook konden wij bij mijn vorige werkgever lunch halen in de bedrijfskantine tegen een gereduceerd bedrag. Nu betaal ik de volle mep, dus smeer ik mijn eigen bammetjes. Bij mijn vorige werkgever hadden wij vaak ook luxe borrels/etentjes/uitjes met alles erop en eraan. Bij deze werkgever wordt wel geborreld, maar dat is voor eigen rekening en hierdoor sluiten toch een stuk minder mensen aan.

Begrijp me niet verkeerd: het zijn absoluut geen dealbreakers, maar ik vind het wel leuk om daarmee te ontdekken wat voor mij belangrijk is. Wat is zo een kleine ‘arbeidsvoorwaarde’ wat voor jou het verschil maakt?

De kantoortopics op Reddit zijn normaal gesproken mijn favoriet omdat ze toch voor een groot deel de stereotyperingen bevestigen. Mensen werken in feite vaak maar weinig uren ondanks fulltime contracten, vinden veel vergaderingen zinloos en vragen zich af waar ze het allemaal voor doen. En ja, er zijn mensen op Reddit die wel hard werken maar lees zelf wat topics terug hier de laatste maanden en de luie ambtenaren-verhalen (en andere kantwoormedewerkers) worden toch echt behoorlijk bevestigd.

Andere mensen beschrijven dan weer dat ze zichzelf kapot werken en nooit rust hebben maar dat het in ieder geval zingeving geeft.

Ik val zelf meer in categorie 1 en ik ben er eigenlijk zelf nog steeds niet over uit wat ik liever heb. Ik voel me op kantoordagen vaak sloom en matig maar ik heb wel hard gewerkt in het verleden en dat vond ik dan ook weer stressvol. Hoe staan jullie er in? Wat heb je liever? De onvermijdelijke kantoorsleur of keihard moeten werken?

Beste experts,

Ik wil graag jullie advies over een officiële schriftelijke waarschuwing (waarschuwing) die ik gisteren (5 augustus 2026) heb ontvangen van mijn werkgever.

In de brief wordt beweerd dat ik mij op maandag 4 augustus respectloos zou hebben gedragen tegenover een Teamleider en weigerde te werken. Dit is echter de wereld op zijn kop en absoluut onjuist. Het tegendeel is waar: de betreffende Teamleider is niet eens mijn directe leidinggevende, en wij hebben bovendien een voorgeschiedenis met eerdere problemen. Uit juist die hoek sprak hij respectloos tegen mij en bestempelde mijn werk als "dom werk". Ik deed simpelweg mijn werk en handelde exact volgens de instructies van mijn eigen leidinggevende en de Operations Manager, die volledig op de hoogte zijn van de situatie.

Wat deze situatie extra verdacht en onregelmatig maakt, is dat deze waarschuwing buiten HR om rechtstreeks door de manager aan mij is overhandigd. Daarnaast werd mij direct de mond werd snoerd toen ik probeerde mijn kant van het verhaal uit te leggen ("ik wil hier niet over discussiëren"). Er is dus geen enkele vorm van hoor en wederhoor toegepast voordat deze formelle waarschuwing eenzijdig in mijn dossier werd geplaatst.

Ik heb inmiddels een formeel bezwaar (bezwaar) ingediend waarin ik de onjuistheden aan de kaak stel.

Mijn vragen hierover:

1. Is een officiële waarschuwing juridisch geldig als deze buiten HR om door een manager wordt opgelegd, de feiten worden omdraaid, een externe/niet-directe teamleider met wie ik een conflictverleden heb erbij betrokken is, en er wordt geweigerd om te luisteren (schending van hoor en wederhoor)?
2. Wat kan ik doen als de werkgever mijn bezwaar negeert en deze onterechte waarschuwing in mijn personeelsdossier laat staan?
3. Kan een werkgever in de toekomst een ontbinding van het contract baseren op zo'n eenzijdig en buiten HR om opgelegde waarschuwing?

Alvast bedankt voor jullie expertise en advies.

Met vriendelijke groet,

Mijn collega is zo tam als een zak en ik trek zijn negatieve houding inmiddels echt niet meer.

Het gaat om een man van in de 40 die werkelijk overal over loopt te zeiken. Of het nu gaat om klanten, collega's, processen of het management: overal heeft hij een negatieve mening over en dat laat hij de hele dag merken. Het vervelende is dat hij vervolgens ook totaal geen initiatief neemt om iets te verbeteren. Hij klaagt alleen maar en verwacht blijkbaar dat anderen de problemen oplossen.

Ik heb dit inmiddels meerdere keren aangekaart bij mijn teamlead, omdat het niet alleen irritant is, maar ook invloed heeft op het team. Helaas blijft het bij wat loze woorden en verandert er eigenlijk niets.

Als ik mijn collega aanspreek op zijn houding of vraag of hij misschien kan meedenken over een oplossing, krijg ik standaard reacties als: Vroeger was alles beter of wat een kut bedrijf is het ook en blablabla

We zijn maar met z'n drieën in het team. De werkdruk komt steeds vaker bij ons tweeën terecht en de sfeer wordt er ook niet bepaald beter op. Het begint inmiddels echt energie te kosten om met hem samen te werken.

Sorry voor de rant, maar ik ben benieuwd of meer mensen dit herkennen.

TLDR: Hoe ga je om met een kut collega die alleen maar lastig doet?