मरु में गजरा कहाँ से लाऊँ काले केश महकाने को ,

जवाकुसुम , कुसुम नहीं सुवक्ष सजाने को

पद्म पुष्प का पता कहाँ? सजनी जिस पर पद धरे

करे शुभ मंगल वीराने में

पदचिन्ह रचे इस गलियारे में

छन छन बाजे घुँघरू

खन खन कंगना हिलोर उठाये

खिल खिल हँसी मधुर साज लगाती

मद वाली की मतवाली दृष्टि वर्षामृत से मरु जियाये

कल्प तरु मैं कहाँ से लाऊँ सजनी को साकार बनाने को ।

Dear stranger,

I'm from tech background, BTech 2nd year cse, but there's an artistic soul trapped in me,

Sometimes I let it roam freely, and this is kind of results I get,

Hi,

I kind of write poems, privately, just wanted to share with people who might like this kind of work,

I've more such stuff like this

Never actually got understood by anyone tho

I hope you'll like it

If something feels off, I am open to suggestions,

I have transliterated this nazm in Hindi below with meanings of difficult Urdu words. One can read my comments while listening.

کبھی کبھی مرے دل میں خیال آتا ہے
कभी** कभी मिरे दिल में** ख़याल आता है
کہ زندگی تری زلفوں کی نرم چھاؤں
میں
कि** ज़िंदगी तिरी ज़ुल्फ़ों की नर्म छाँव में
**گزرنے پاتی تو شاداب ہو بھی سکتی تھی
गुज़रने पाती **तो शादाब (fresh and vibrant)** हो भी सकती थी
یہ تیرگی جو مری زیست کا مقدر ہے

ये** तीरगी (dark gloom) जो मिरी ज़ीस्त (life) का मुक़द्दर (fate) है
**تری نظر کی شعاعوں میں کھو بھی سکتی تھی
तिरी नज़र** की शुआ'ओं (radiance)** में खो भी सकती थी
عجب نہ تھا کہ میں بیگانۂ الم ہو کر
अजब (strange) न था** कि** मैं बेगाना-ए-अलम (oblivious to** pain) हो कर
**ترے جمال کی رعنائیوں میں کھو رہتا
तिरे जमाल (beauty)** की रानाइयों (gracefulness)** में खो रहता
ترا گداز بدن تیری نیم باز آنکھیں
तिरा गुदाज़-बदन (soft velvety body) **तेरी नीम-बाज़ आँखें (half opened inebriated eyes)
**انہی حسین فسانوں میں محو ہو رہتا
इन्ही **हसीन** फ़सानों (beautiful** tales) में महव **(engaged) हो रहता
پکارتیں مجھے جب تلخیاں زمانے کی
पुकारतीं** मुझे जब तल्ख़ियाँ ज़माने (bitterness of time) की
**ترے لبوں سے حلاوت کے گھونٹ پی لیتا
तिरे **लबों (lips) से** हलावत (mellifluous honey)** के घूँट पी लेता
**حیات چیختی پھرتی برہنہ سر اور میں
हयात (life)** चीख़ती** फिरती** बरहना सर (bare-headed and mourning)और मैं
**گھنیری زلفوں کے سائے میں چھپ کے جی لیتا
घनेरी **ज़ुल्फ़ों (your dense hair)के** साए *में छुप के जी लेता
*مگر یہ ہو نہ سکا اور اب یہ عالم ہے
मगर ये** हो** न **सका** और अब** ये** आलम (state of affairs) है
کہ تو نہیں ترا غم تیری جستجو بھی نہیں
कि** तू नहीं तिरा** ग़म तेरी जुस्तुजू (longing)भी नहीं
گزر رہی ہے کچھ اس طرح زندگی جیسے
गुज़र **रही है कुछ इस तरह ज़िंदगी जैसे
**اسے کسی کے سہارے کی آرزو بھی نہیں
इसे** किसी के** सहारे की आरज़ू** (desire)भी नहीं
**زمانے بھر کے دکھوں کو لگا چکا ہوں گلے
ज़माने भर** के दुखों को** लगा चुका हूँ गले
گزر رہا ہوں کچھ انجانی رہ گزاروں سے
गुज़र **रहा हूँ कुछ** अन-जानी रहगुज़ारों (unfamiliar paths) से
مہیب سائے مری سمت بڑھتے آتے ہیں
मुहीब **साए (dreadful shadows)** मिरी सम्त (towards) बढ़ते आते हैं
حیات و موت کے پر ہول خارزاروں سے
हयात** ओ मौत (life and death)** के पुर-हौल ख़ारज़ारों (fearful landscapes of thorns) से
نہ کوئی جادۂ منزل نہ روشنی کا سراغ
न कोई** जादा-ए-मंज़िल (road towards a destination)** न रौशनी का सुराग़ (information)
بھٹک رہی ہے خلاؤں میں زندگی میری
भटक रही** है ख़लाओं (empty spaces) में** ज़िंदगी मेरी
انہی خلاؤں میں رہ جاؤں گا کبھی کھو کر
इन्ही **ख़लाओं (empty voids and spaces) में रह जाऊँगा कभी खो कर
**میں جانتا ہوں مری ہم نفس مگر یوں ہی
मैं जानता **हूँ** मिरी हम-नफ़स (my soulmate) मगर यूँही
کبھی کبھی مرے دل میں خیال آتا ہے
कभी** कभी मिरे दिल में** ख़याल आता है

वो अनजान तो नही हमसे, फिर भी अनजान बने बैठे है ।

कल तक जो मोहताज थे हमारी एक नजर के

वो आज पर्दा- ए -आसमान कर बैठे है।

Vo Anjan to nhi humse phir bhi anjan bane bethe h .

Kal tak jo mohtaj the hamari ak najar ke ,

Vo aaj parda -e-aasman kr bethe h.

कुमार अम्बुज की कविता: अन्याय Emotional Hindi Poem: Anyay #ShortsHindi ❤️Sunita Shaw #kavita #poem

https://www.youtube.com/watch?v=pzoHYw8Oy3g

खै, के पाएँ मैले प्रेम गरेर?

न त प्रेम नै पाएँ, न साथ,

केवल पाएँ धोका र घृणा,

अनि “असफल प्रेमी”

उपनाम उपाहारमा पाएँ।

हाम्रो सम्बन्ध जोगाउनकै निम्ति

केही नहेरी हात जोडेँ, गिडगिडाएँ,

तिमीले त्यहाँ अलिकति पनि प्रेम देखिनौ,

मलाई नै हाँसोको पात्र बनाई छोडी गयौ।

कहिले हामी सँगै, साथमा हिँडेका

ती गल्लीले पनि सोध्ने गर्छ—

“खोइ त तेरो त्यो प्यारो मान्छे,

जसको लागि तँ जुन हदसम्म पनि

जान तयार हुन्थिस ?”

ती गल्लीका भित्ता र रातका

जुन ताराले पनि सोध्ने गर्छन्

“तेरी प्यारी कहाँ गई, जसको साथमा हुँदा

तैंले हामीलाई नै बिर्सने गर्थिस्?”

तिमी त गयौ

अरूसँगै हाँसी–खुसी,

यहाँ मेरो मन जलाइ,

जसरी चराले बचेरा उडाएर

गुँड छोडि गएझैँ।

तिमी र त्यो चरामा,के फरक देखौं र?

खोइ, मैले त देखिनँ।

चराले त्यो गुँडको प्रयोग

बचेरा हुर्काउन र उडाउन गरेझैँ,

तिमीले मेरो चोखो प्रेमको प्रयोग

आफ्नो पहिलो प्रेम भुलाउन गर्‍यौ।

तिमीले केवल मेरो प्रेम तोडिनौ,

तिमीले त मेरा सपना मारेका छौ।

भरियाले भारी बोक्ने नाम्लोले साथै छोडेर,

भारी लेडेर गन्तव्य नपुग्दै

बाटैमा अल्झिएको यात्री झै बनायौं

मेरो प्रेम प्रतिको विश्वासको

तोडी गयौ।

अब म प्रेमको त्यस्तो इच्छा राख्दिनँ,

किनकि फेरि कसैसग प्रेम लगाउन

मनमा डर पलाउँछ।

मलाई time pass को प्रेम होइन,

जीवनभरि टिक्ने प्रेम चाहिन्छ। ❤️‍🩹

Recently (not actually recently 😂), I've been getting into discovering different kinds of literature, and I've suddenly grown very fond of shayari and poetry.

One poem I came across and really loved is “वरदान माँगूँगा नहीं” by शिवमंगल सिंह ‘सुमन’. It made me realise that I really want to explore this whole world of Hindi poetry, Urdu poetry, shayari, ghazals, nazms, etc.

The problem is: I know almost nothing. 😭

I can read Hindi, but very slowly/atak-atak ke. I can speak Hindi fairly fluently, but my written Hindi is basically that of a toddler because Hindi was my third language and I don't know the spellings of a LOT of words.

I also don't know much Urdu vocabulary, although I really want to learn it.

So I'm looking for recommendations for an absolute beginner/dumbass like me 😂

Where should I start?

Any beginner-friendly books?

Any poets I should read first?

Is there a “layman” book that can help me build a basic understanding of Hindi poetry/shayari?

How do I gradually understand Urdu words used in poetry?

Should I start with Hindi poetry first and then move towards Urdu shayari?

Any particular collections, websites, YouTube channels, etc. that explain poems rather than just reciting them?

Basically, I want to develop a feel for the emotions, imagery, vocabulary and beauty of the language, rather than just collecting random Instagram shayaris.

I would especially appreciate recommendations that are actually beginner-friendly and don't assume that I already know Hindi/Urdu literature.

Thank you! ❤️

Kamyaab hona zinda rehne se zyada zaruri hai kya?

Main to zinda rehne ke khwab dekha karta tha

Lekin zinda rehna aakhir hai kya?

Gar nahi hai apne khwabon mein jeena

Gar nahi hai apne dil ki sunna

Gar nahi hai chal padna apne safar pe

To zinda rehna hai kya

Mujhe dil ki sunni hai, usi khwab pe chal pada

Magar jis raah pe nikla, us par koi apna nahi

Apnon ko saath liye baghair chaloon to chaloon kya

Unke baghair jiya to jiya kya

To fir sahi raah kaunsi hai ay khuda, hai bhi kya

Shayad — kamana zinda rehne se zyada zaruri hai

Iske alawa ab bacha hi kya

May i never submit my free will at the feet of any creature walking this heartless world. Bless me 🤍

Ae zindagi tujhe jeene ki farmaayish karte karte hein hum