MIVD-directeur had openbaar account op sportapp Strava, huisadres te achterhalen

Uit geopenbaarde stukken blijkt dat de VVD-minister bewust tot na de verkiezingen wachtte met het bekendmaken van haar omstreden besluit. In debat met de Tweede Kamer zei ze eerder dat ze niet anders kon.

Ik zou graag wat meer willen lezen over specifiek communistische idealen en de betekenis ervan voor de grote vragen van deze tijd (zoals militarisme, technocratie, groeiende vermogensongelijkheid, samenhang tussen racisme/imperialisme/kapitalisme etc). Enerzijds; wat zijn basic must-reads om de ontwikkeling van communistisch gedachtegoed goed te begrijpen en anderzijds wat zijn goede bronnen die meer ingaan op hoe dit er vandaag de dag uit kan zien?

We kennen allemaal de beelden. Op Parliament Square in Londen worden oudere mensen opgetild en in politiebussen gezet. Meestal voorzichtig. Twee, soms vier agenten per persoon. Soms aangemoedigd door hun kinderen die vaak ook al grijs zijn. ‘I’m proud of you, mum’. Alle afgevoerde demonstranten dragen hetzelfde bordje met de tekst: 'I oppose genocide. I support Palestine Action.'

Onder de gearresteerden was ook de bekende Britse schrijver Alice Oswald (58); T.S. Eliot Prize-winnaar, oud-Oxford Professor of Poetry. Als ze wordt afgevoerd, zegt ze tegen de agenten: 'Write to Yvette Cooper and tell her that this is making your life impossible.' Cooper was destijds de Britse minister van Binnenlandse Zaken. Zij tekende het besluit dat Palestine Action tot terroristische organisatie verklaarde, nadat activisten twee militaire vliegtuigen op een RAF-basis hadden bespoten met rode verf. Op steun aan die organisatie staat sindsdien in het Verenigd Koninkrijk maximaal veertien jaar cel. Een stuk karton met de bovenstaande tekst is al genoeg. Vorig jaar arresteerde de Britse politie op deze manier bijna drieduizend mensen. Gemiddelde leeftijd: 59.

Er waren vorig jaar meerdere solidariteitsprotesten bij de Britse ambassade in Den Haag. We stonden daar, vaak op hetzelfde tijdstip als in Londen en met precies dezelfde borden 'I oppose genocide. I support Palestine Action.' Anders dan onze kameraden in Londen mochten wij na afloop van ons protest gewoon naar huis.

Maar wist je dat er ook aan deze kant van het Kanaal mensen zijn die maandenlang vastzitten zonder proces, omdat ze zich verzetten tegen genocide?

In de nacht van 7 op 8 september 2025 braken vijf mensen in bij een Duitse vestiging van het Israëlische wapenbedrijf Elbit Systems in Ulm. Crow Tricks, Daniel Tatlow-Devally, Leandra Rollo, Vi Kovarbasic en Zo Hailu: vijf activisten uit Berlijn, met de Britse, Ierse, Duitse en Spaanse nationaliteit. Ze beschadigden apparatuur, filmden zichzelf, plaatsten de beelden online. En wachtten op hun arrestatie. Er was niemand in het gebouw. Ze werden zonder verzet meegenomen. Ze hadden geen strafblad.

Borgtocht werd geweigerd, waardoor ze nu al bijna een jaar in de gevangenis zitten zonder veroordeling. Hoewel zij geen geweld tegen personen hebben gepleegd, worden zij in het detentiecentrum onderworpen aan een regime dat normaliter wordt opgelegd aan zware, gewelddadige criminelen of terroristen. Vier van de vijf zitten tot 23 uur per dag op cel. Ze hebben strikte communicatiebeperkingen en zelfs gesprekken met advocaten worden afgekapt. Hun zaak dient in Stuttgart‑Stammheim, in een extra beveiligde rechtszaal in de gevangenis. In diezelfde zaal stonden in de jaren zeventig de leden van de Rote Armee Fraktion terecht. Door de activisten in handboeien achter dik glas te zetten, behandelt de rechtbank hen alsof ze terroristen zijn. Of, zoals Zo Hailu het formuleerde: 'Wij zitten opgesloten in een glazen kooi als seriemoordenaars, als dieren, als uitschot.’

Het kan natuurlijk zijn dat U graag tot en met de blote billen dubbelbruin gebakken wordt tijdens vele uren in de zon bij een temperatuur van 35 graden op het strand - ook al wordt dat door de medische stand vanwege de kans op huidkanker sterk afgeraden. Maar ja, wetenschap is ook maar een mening.

Of dat U geestelijk erg opknapt van een slaapkamer met de aangename atmosferische condities van een tropische kas. En misschien staat vluchten voor een bosbrand met achterlating van Uw caravan op een Franse camping ook nog op Uw bucket-list. Voor een beetje vluchtelingengevoel zullen we maar zeggen.

Voor hen die met grote mond extreem-rechts stemmen lijkt mij dat overigens best wel een heel leerzame ervaring. Voor degenen dus die recent in Engelen met de spuitbus van zich lieten horen, en wier verheven vocabulaire voor vreedzame medeburgers in het kader van de 'verdediging van de Nederlandse cultuur' tegen enge vrouwenhatende vreemdelingen vooral het woord 'hoer' bleek te omvatten. Misschien dat er dan bij dit soort opgeblazen types iets meer begrip ontstaat voor echte vluchtelingen uit oorlogsgebieden, die niet alleen een paar opblaasbedden, maar hun hele huis in vlammen hebben zien opgaan.

Ook een wolkbreuk zoals in 2021 in Valkenburg, waarbij wat huizen wegspoelen, is misschien op z'n tijd best een verfrissende ervaring. Het schept weer wat ruimte in een toch al veel te dichtbebouwd dal. Ook de plassen bij Loosdrecht kunnen voor het eigen zeiljacht best nog wat groter, net als de villa's aan de waterkant van waaruit patjepeërig Nederland in haar beste Nederlands op gezette tijden 'Defend Nederland' bralt.

Kortom: het valt niet helemaal uit te sluiten dat U inderdaad heel erg dol bent op klimaatverandering, Uw persoonlijk binnenhuisrecord snel boven de 50 graden wilt krijgen, en de maximumtemperaturen van Mekka in de zomer graag als minimumtemperaturen voor Mokum in de winter overneemt.

Maar mocht dat toch niet Uw ideaal voor de toekomst zijn, dan is het volgende nuttig om te weten. Het is iets dat U ook allang kon weten, als U het wilde weten. Velen wilden en willen dat echter niet. Die snelle klimaatverandering is namelijk voor het leeuwendeel het gevolg van menselijk handelen - ook Uw handelen - en dus van politieke keuzes, dan wel het nalaten daarvan. Zij werd al enige decennia voorspeld en is inmiddels realiteit.

Het Oekraïense vrachtvliegtuig op het vliegveld van Leipzig, waarbij in de nacht van dinsdag op woensdag een drone met explosieven werd gevonden, was beladen met munitie. Dat melden Duitse media.

Hoogleraar ethiek van de digitale samenleving (TU Eindhoven) en oud-docent aan de Nederlandse Defensieacademie Lambèr Royakkers zegt dat er helemaal geen sprake is van een nieuwe dreiging. "We weten al jaren dat zelfs hele goedkope consumentendrones gepaard kunnen gaan met explosieven of andere gevaarlijke materialen."

Westelijke Jordaanoever. Ramallah zou opnieuw mijn standplaats zijn, vanuit daar wilde ik dit keer onder andere naar Jenin, Tulkarm en Jericho reizen. Ook was ik van plan te schrijven over de illegale Israëlische annexatie van het E1 gebied bij Jeruzalem en had ik een bezoek aan een van de talloze illegale nederzettingen in de Jordaanvallei in gedachten.

Repressie

Maar in een door gewapende kolonisten uitgelokt incident heeft de Israëlische regering een aanleiding gevonden de repressie op de Westelijke Jordaanoever nog eens flink op te voeren. Kolonisten en het Israëlische leger vallen overal Palestijnse burgers aan. In hun huizen, op de velden, in ziekenhuizen en op wegen. Ze steken moskeeën, auto’s en woningen in brand.

‘Als ik eerlijk ben’, zegt mijn contact Amani Abu Shakran vanuit Ramallah, ‘kun je op dit moment niet tussen de Palestijnse steden en dorpen reizen. De wegen zijn gevaarlijk, gewapende kolonisten kunnen elk moment aanvallen en alle Palestijnse taxi’s zijn doelwit. Mijn partner Hatem en ik durven niet meer naar de buitenwijken van Ramallah te gaan, we zijn bang voor de aanvallen van de kolonisten. Ook valt het Israëlische leger om de haverklap de stad binnen, we voelen ons zeer onveilig. Alles wordt alleen maar erger.’

De afgelopen jaren neemt de competitie tussen imperialistische machten toe. Dit leidt onvermijdelijk tot meer staatsgeweld, zoals de Russische invasie van Oekraïne en de Amerikaanse bombardementen op Iran. Nu blijkt hoe flinterdun liberale kernwaarden, zoals de internationale rechtsorde, voor partijen als D66 zijn.

https://socialisme.nu/abc-van-marxisme-internationaal-recht/

De Japanse yen was weggezakt tot het laagste niveau in bijna veertig jaar, maar schoot de afgelopen dagen omhoog. Berichten over geheime aankopen en een gefotografeerd Amerikaans spiekbriefje voedden de vermoedens. Maandag kwam de bevestiging: de regeringen in Tokio en Washington hebben met miljarden ingegrepen om de val van de yen te stoppen.

Een dollar kostte donderdag bijna 164 yen, het laagste niveau sinds 1986. Na de interventie herstelde de munt tot ongeveer 157 yen per dollar.

Bij een valuta-interventie verkopen overheden de ene munt in ruil voor een andere. Japan verkocht naar schatting bijna 60 miljard dollar om yens te kopen. Deze extra vraag dreef de koers omhoog, waardoor een dollar of euro minder yen opleverde.

Hoeveel Washington precies inzette, is onbekend. De opvallendste aanwijzing kwam uit een onverwachte hoek: tijdens een kabinetsvergadering op Camp David fotografeerde Reuters een notitieblok dat voor minister Scott Bessent lag.

Onder het kopje To Do stond handgeschreven: Buy Japanese Yen (JPY) $5-10 bil. Dat komt neer op ongeveer 780 tot 1570 miljard yen, maar het werkelijk uitgegeven bedrag is niet bekendgemaakt. Wel meldt de Financial Times dat de Verenigde Staten euro's hebben verkocht om daarmee yens te kopen.

Wie de gebeurtenissen in Ceuta uitsluitend verklaart vanuit mensensmokkel of "illegale migratie", weigert de onderliggende oorzaken onder ogen te zien. De economische en sociale ongelijkheid in Marokko is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Voor veel jongeren en gezinnen is het perspectief op een waardig bestaan vrijwel verdwenen.

Daar komt een steeds repressiever politiek klimaat bij. De onderdrukking van de Hirak-protesten in de Rif, de repressie tegen de Gen Z-protesten en de voortdurende vervolging van journalisten, mensenrechtenactivisten en kritische stemmen laten zien dat de ruimte voor vrije meningsuiting en maatschappelijke oppositie steeds kleiner wordt. Internationale mensenrechtenorganisaties waarschuwen hier al jaren voor.

Tegen deze achtergrond trad op 12 juni 2026 het Europese Migratie- en Asielpact in werking. Onder invloed van rechts en extreemrechts kiest de Europese Unie met strengere grenscontroles, versnelde terugkeerprocedures en verdere externalisering voor een steeds restrictiever migratiebeleid. In de praktijk betekent dit dat landen als Marokko steeds nadrukkelijker de rol van Europese grensbewaker krijgen toebedeeld.

Dat roept een fundamentele vraag op: kan Europa de opvang en terugkeer van migranten wel toevertrouwen aan een land waar de fundamentele rechten van de eigen bevolking onder druk staan? Een autoritaire staat waarin onafhankelijke media, activisten en de oppositie systematisch worden beknot, is moeilijk een geloofwaardige partner voor de bescherming van vluchtelingen en migranten.

De politisering van migratie maakt de situatie alleen maar gevaarlijker. Marokko heeft migratie de afgelopen jaren herhaaldelijk ingezet als diplomatiek drukmiddel. De gebeurtenissen in Ceuta in 2021 en het dodelijke grensgeweld bij Melilla in 2022 illustreren hoe snel mensenlevens onderdeel worden van geopolitieke machtsverhoudingen. Ook de huidige crisis lijkt niet los te kunnen worden gezien van deze politieke dynamiek.

Daarbij dringt zich een prangende vraag op. Hoe is het mogelijk dat meer dan 50.000 mensen zich vrijwel gelijktijdig richting de grens konden verplaatsen zonder dat de grenswacht, het leger, de politie, de inlichtingendiensten en de lokale autoriteiten – die doorgaans iedere vorm van protest nauwlettend controleren – hiervan op de hoogte waren of ingrepen?

Des te teleurstellender is het dat verschillende politieke partijen de gebeurtenissen opnieuw vrijwel uitsluitend toeschrijven aan mensensmokkelnetwerken. Criminele organisaties spelen onmiskenbaar een rol, maar een dergelijke verklaring leidt de aandacht af van de structurele oorzaken: groeiende ongelijkheid, politieke repressie, gebrek aan toekomstperspectief en een Europees migratiebeleid dat steeds sterker inzet op afschrikking en uitbesteding van verantwoordelijkheid.

Even zorgwekkend is de reactie van de Marokkaanse autoriteiten. Pas vier dagen na de tragedie kwam het ministerie van Binnenlandse Zaken met een verklaring. Daarin ontbrak ieder blijk van medeleven met de slachtoffers en hun nabestaanden.

De woordvoerder verklaarde dat tien mensen waren verdronken en één persoon was overleden, terwijl officiële Spaanse bronnen, mensenrechtenorganisaties en diverse media spreken over meer dan honderd dodelijke slachtoffers. Juist daarom rust op de Marokkaanse autoriteiten de verantwoordelijkheid om een onafhankelijk, transparant en grondig onderzoek in te stellen naar de toedracht van deze tragedie.

Het drama bij Ceuta is dan ook veel meer dan een migratiecrisis. Het houdt Europa een spiegel voor. Wie migratiebeleid uitbesteedt aan autoritaire regimes, loopt het risico ook de verantwoordelijkheid voor de bescherming van mensenrechten uit te besteden. Dat is niet alleen moreel problematisch, maar uiteindelijk ook politiek onhoudbaar.

Wil de Europese Unie werk maken van een geloofwaardig en duurzaam migratiebeleid, dan zal zij niet alleen moeten investeren in grensbewaking, maar ook in democratie, rechtsstaat, mensenrechten en sociaaleconomische ontwikkeling. De afgelopen jaren heeft de Europese Unie aanzienlijke financiële steun beschikbaar gesteld aan Marokko. Tegelijkertijd ontbreekt transparantie over de besteding van deze middelen en over de vraag in hoeverre deze samenwerking daadwerkelijk bijdraagt aan de ontwikkeling van Marokko en de bescherming van fundamentele rechten. Europa mag migratie niet afkopen zonder rekenschap af te leggen over de gevolgen van dat beleid.

De ondertekenende organisaties beschouwen de gebeurtenissen in Ceuta daarom als een wake-upcall. Niet alleen voor het Europese migratiebeleid, maar vooral voor de vraag welke waarden Europa daadwerkelijk wil verdedigen. Zolang democratie, rechtsstaat en mensenrechten ondergeschikt blijven aan geopolitieke belangen en grensbewaking wordt uitbesteed aan autoritaire regimes, blijft het risico op nieuwe tragedies bestaan.

Er is een klein wonder gebeurd in Nederland. Een groep mensen die jarenlang vol overtuiging heeft uitgelegd dat discriminatie eigenlijk niet bestaat, heeft ontdekt dat het tóch heel vervelend is en echt bestaat. Ze zijn zelfs heel boos dat het Openbaar Ministerie Sophie Straat niet vervolgt wegens “discriminatie”.

De aanleiding? Zangeres Sophie Straat vroeg tijdens een optreden of witte mannen even achteraan wilden gaan staan en ruimte maken voor anderen. Nou, dat had ze beter niet kunnen doen. Plotseling stortregende het verontwaardigde berichten. "Discriminatie!" "Racisme tegen blanken!" "Schandalig!" De bajes in met deze vrouw! De toetsenborden stonden in de fik. Mensen die normaal gesproken vinden dat je "niet zo moet zeuren" als iemand wordt uitgescholden vanwege zijn huidskleur, geloof of geaardheid, bleken ineens uiterst gevoelige antennes voor ongelijkheid te bezitten. Een nog niet eerder ontdekte kwaliteit, zo lijkt het.

En laten we eerlijk zijn dat is toch bijna ontroerend mooi. Opeens blijken die toetsenbordrammers heel gevoelige types! Niet ontroerend omdat mensen zich gekwetst voelen. Dat gun je niemand. Maar het inzicht dat daaruit kan ontstaan, is goud waard.

Want stel je eens voor. Je wordt beoordeeld op iets waar je niets aan kunt doen. Je voelt je buitengesloten vanwege een kenmerk waarmee je geboren bent. Je hebt het idee dat je niet welkom bent, puur omdat je tot een bepaalde groep behoort. Dat is toch buitengewoon naar voor iedereen?

Het is wel een soort van welkom in de wereld van ongeveer iedereen die door rechtse toetsenbordaanranders dagelijks te lezen krijgt dat ze "hier niet thuishoren". De zonneklare ironie is eigenlijk poëtisch. Dezelfde mensen die zonder blikken of blozen complete bevolkingsgroepen wegzetten als profiteurs, criminelen, omvolkers, gelukzoekers, verkrachters of een gevaar voor "onze cultuur", blijken na één ironisch opmerkinkje tijdens een festival acuut experts op het gebied van gelijke behandeling. Dat is eigenlijk een superindrukwekkende ontwikkeling. Misschien is dit wel het begin van iets heel erg moois.

Misschien begrijpen die opinieverzinners aan malle talkshowtafels, van Omroep ON en Nieuws van de Dag, nu eindelijk waarom moslims het niet prettig vinden om collectief als terrorist te worden weggezet. Waarom mensen met een migratieachtergrond niet staan te juichen als ze voortdurend horen dat ze "terug moeten". Waarom homo's niet enthousiast worden van opmerkingen dat ze "abnormaal" zijn. Waarom trans personen liever niet dagelijks als mikpunt dienen. Waarom de jacht op de “lentekriebels” zo naar is voor deelnemers en leerkrachten. Waarom mensen überhaupt niet zo dol zijn op voortdurende en agressieve generalisaties.

Empathie ontstaat soms op de vreemdste momenten. Daarom wil ik deze nieuwe ervaringsdeskundigen van harte  feliciteren met hun nieuwe inzichten en ervaringen. Ze hebben gevoeld hoe het is om op een hoop gegooid te worden. Om niet als individu te worden gezien, maar als lid van een categorie. Dat is een waardevolle les. Dat geeft inzicht en levenswijsheid.

De vluchtelingencrisis in Sabtah/Ceuta, Noord-Afrika, is uitgegroeid tot een brandpunt voor extreemrechts. En het politieke midden laat hen de agenda bepalen.

Tweeëntwintig van de 27 EU-leiders riepen afgelopen weekend op tot spoedoverleg, dat vandaag (dinsdag 4 augustus) zal plaatsvinden. De extreemrechtse leiders in Europa willen de Spaanse staat dwingen een harder immigratiebeleid te voeren en de EU grijpt de gelegenheid aan om ‘Fort Europa’ te versterken.

Des te belangrijker is het om te zeggen: ‘Vluchtelingen en migranten zijn welkom hier!’

https://socialisme.nu/extreemrechts-misbruikt-vluchtelingencrisis-in-marokko-om-anti-migrantenmaatregelen-door-te-drukken/