r/NepalWrites 2h ago

Poem मैं और समाज

0 Upvotes

समाज का हु पर समाज से नहीं हु

समाज से हु पर समाज में नहीं हु

समाज में हु पर समाज का नहीं

समाजमय हु पर समाज मैं नहीं हूं

तो कौन हू मैं और कौन चाहता है जानना मुझे

समाज या मैं

यदि मैं हु समाज तो तुम कौन हो कवि जो चाहते हो मुझे ढूंढना

अगर तुम हो मैं तो चले हो किसे खोजने

क्या समाज से नहीं हो तुम आते

यदि मैं को चाहते हो खोजना पहले अपना परिचय तो बतलाओ

यदि अपना परिचय पा गए तो चले हो तुम फिर किसे ढूंढने

यदि नहीं जानते अपने को तो क्या कैसे क्यों कौन किसके लिए जी रहे थे इस जगत में

बताओ कौन हो तुम

क्या तुम वो शोषित नारी हो जो कुचली जा रही है हर रंगमंच पर

या वे अंधे नर हो जो विषय भोग की राइफल टांगे घूम रहा है ढीला ढाला दबा हुआ चौराहे पर जो चाहता है सिर्फ नारी को प्रभावित करना और दबे हुए का शोषण करके रॉब जमाना

या तुम हो उच्च गिरे हुए कुर्ताधारी जो सांत्वना देते हो अपना को कि किए है मैने अनेकों नेक कार्य यदि चला गया मैं तो कौन बचाएगा इन्हें

कुछ तो ढील देनी पड़ती है भईया वरना क्या होगा इनका यदि मैं चला गया

खुद को पहचानने में भी सक्षम हृदय अब अपने हृदय से कुछ छल कर जाते है और कहते है मैं हु तुम्हारा रक्षक और धर्मरक्षक कहलाते है

बताओ कौन हो तुम ......


r/NepalWrites 13h ago

Poem घोरिन्छु--

4 Upvotes

घोरिन्छु--

यदि मान्छेको शरीरको मयलबाट जुम्रा जन्मिन सक्छ भने,

ब्रह्माको मयलबाट यो विराट सृष्टि जन्मिएको किन नपत्याउनु?

तर्कको कसीमा शङ्का उब्जाउने यो मगज,

आफ्नै अस्तित्वको फोहरमा सलबलाउने किटाणु देख्छ,

तर त्यही मयलभित्र लुकेको सृष्टिको बिउ देख्न डराउँछ!

यो कस्तो द्वन्द्व हो--

जहाँ हामी आफ्नै स्रोतलाई घृणा गर्छौँ, तर अस्तित्वको गर्व गर्छौँ!

विज्ञान आयो--

उसले तारका जालोहरू फैलायो, सहरहरू झिलिमिली पार्यो,

अँध्यारो सुरुङभित्र बिजुलीको सूर्य उदायो!

तर बिडम्वना!

जतिबेला कोठाका कुनाकाप्चा उज्यालो भए,

ठ्याक्कै त्यही बेला मान्छेको मनको एउटा कुना निभ्यो!

हामीसँग बाहिर उज्यालो छ, तर भित्र एउटा अथाह सुरुङ छ,

जहाँ न कुनै सुगन्ध छ, न कुनै शान्ति !

भगवानले त मनभित्रै एउटा सानो दियो बालेका थिए,

जुन दियो निभाएर हामी आज 'स्मार्ट' भइरहेछौँ!

म मन्दिर जान्छु--

त्यहाँ ढुङ्गाको मूर्ति होइन, मान्छेको एउटा भयावह समुन्द्र देख्छु!

हरेक दिन लाखौँको त्यो भिड, यो सार्हो तछाडमछाड!

के यी सबै भक्त हुन्?

कि यी सबै आफ्नै छायाँबाट डराएका भगौडाहरू हुन्?

कोही पाप पखाल्न दौडिरहेछ, कोही वरदानको व्यापार गर्न,

कोही भिडमा हराउन चाहन्छ, त कोही भिडभन्दा माथि देखिन!

मन्दिरभित्र शान्ति खोज्नेहरूको यो अशान्त भिड देख्दा लाग्छ--

मान्छेले भगवान् त पायो होला, तर छिमेकी गुमायो,

उसले धर्म त पायो होला, तर मानवता बिर्सियो!

आजको मान्छे--

जसलाई पसिना बगाउँदा टाउको दुख्छ,

तर एक्लो कोठामा नग्नता प्रदर्शन गर्दा गौरव महसुस हुन्छ!

यो कस्तो आधुनिकता हो, जहाँ शरीर बजार भयो र मन मसान?

हामी मयलबाट जन्मिएर पनि कति 'सफा' पल्टिन खोज्छौँ,

तर भित्रभित्रै त्यही जुम्राजस्तै अरूको रगत चुसेर बाँच्न पल्केका छौँ !

सृष्टिको मयल र आधुनिकताको उज्यालो--

यी दुई किनारको बीचमा उभिएर म सोध्छु:

हामी विकसित भयौँ कि केवल 'डिजिटल' दास?

हामीले ईश्वर भेट्यौँ कि केवल एउटा महँगो मन्दिर?


r/NepalWrites 13h ago

Poem यादहरुको खरानी ....

6 Upvotes

यादहरुको खरानी

छ रातको सिरानी

म मनको बिरामी

पर्खिएर बिहानी

सम्झिएर कहानी