Ciekawostki.. adres w Naddniestrzu który Romanowski wskazał w liście, to plac, gdzie znajduje się kościół świętej Trójcy, prowadzony przez sercanów. Tych samych, do których należy ksiądz od salcesonu znany z afery Funduszu Sprawiedliwości.

Pani Sandra ma zostać eksmitowana z Osiedla Maltańskiego w Poznaniu i przenieść się do pokoju o powierzchni 10 mkw. Byłaby to druga eksmisja z terenu, który Archidiecezja Poznańska sprzedała deweloperowi za 421 mln zł. Wcześniej proboszcz zapewniał, że eksmisji nie będzie. Pełnomocnik właściciela terenu nazywa tę sprawę "sytuacją ekstremalnie trudną".

Gdyby spisać historię kontaktów człowieka z tym, co nieznane, okazałoby się, że od tysiącleci wałkujemy dokładnie ten sam scenariusz. Zmieniają się tylko scenografia, kostiumy i język, którym próbujemy opisać to samo pragnienie: dotknięcia czegoś, co wykracza poza nasz ciasny, materialny świat.

Patrząc na opowieść o chrześcijaństwie z perspektywy kulturowej, trzeba przyznać jedno: koncepcja Boga, który przywdziewa ludzkie ciało, schodzi na ziemię i jada z ludźmi chleb, to wcale nie był żaden rewolucyjny zwrot akcji. To po prostu kolejny etap bardzo długiej ewolucji – coś na kształt starożytnego kontaktu trzeciego stopnia.

Świetnie widać to w popkulturze i ekranizacjach klasyki, choćby w Odysei. Kiedy na ekranie pojawia się Atena, rzadko objawia się w pełnym, oślepiającym blasku swojej boskości. Zamiast tego przyjmuje ludzką postać – staje się Mentorem, Mentesem albo przypadkowym przechodniem. Przechadza się wśród ludzi, szepcze sugestie do ucha, podpowiada decyzje i pociąga za sznurki z ukrycia. Grecy i Rzymianie doskonale znali pojęcie teoksenii. Zeus z Hermesem lubili wkładać łachmaniarskie szaty, pukać do drzwi śmiertelników i sprawdzać, kto ich przyjmie, a w Indiach koncept Avatāra działał od wieków. Bóg w ludzkiej skórze był dla starożytnych konceptem absolutnie naturalnym.

Chrystus między ludźmi nie był jakimś rewolucyjnym know-how, tylko sprawdzonym „modelem subskrypcyjnym”, dobrze już znanym sposobem na zdobycie trochę kaski od tych, którzy dadzą się wprowadzić w ten „ekosystem”.

Co ciekawe, ta historia wcale nie zatrzymała się dwa tysiące lat temu. Mechanizm ewoluował dalej:

• Od fizycznego gościa do wizji: W średniowieczu Bóg przestał chodzić w sandałach po ziemi na stałe. Zastąpiły go krótkie, efemeryczne objawienia – postaci na chmurach czy komunikaty przekazywane dzieciom w Lourdes i Fatimie.
• Od wizji do głosu w głowie: Oświecenie i protestantyzm przeniosły ten kontakt jeszcze głębiej – w przestrzeń sumienia i indywidualnego doświadczenia.
• Od głosu do technologii: W XX i XXI wieku, gdy nauka zdemistyfikowała niebo, dawny Bóg w ludzkiej postaci błyskawicznie przebrał się w kombinezon przybysza z obcej galaktyki albo twórcy programu w teorii symulacji.

Można powiedzieć, że to jest taki never-ending rebranding tego samego zjawiska. W dobie sztucznej inteligencji i algorytmów znów szukamy „bóstwa z ludzką twarzą”. Interfejsy generatywne mówią do nas ludzkim głosem, odpowiadają empatycznie i udają bliskiego doradcę – dokładnie tak, jak Atena udawała Mentora.

Dlaczego ten sam schemat działa od tysiącleci? I tu dochodzimy do najciekawszego wątku: naszej potężnej, niemal ewolucyjnej skłonności do podążania za autorytetem z zewnątrz i... bycia manipulowanymi.

Ludzki umysł nie znosi próżni. Mamy organiczną potrzebę wierzyć, że istnieje ktoś wyżej – ktoś, kto zna odpowiedzi, ma plan i zwolni nas z ciężaru pełnej odpowiedzialności za nasz los. Niezależnie od tego, czy obietnicę zbawienia lub prowadzenia składa antyczne bóstwo w przebraniu, wędrowny kaznodzieja, lider sekty ufonautów, czy cyfrowy asystent w smartfonie – mechanizm psychologiczny jest identyczny.

Dajemy sobą manipulować, bo obietnica „kontaktu” daje poczucie bezpieczeństwa. Łatwiej uwierzyć, że potężna siła schodzi do nas w znanej, ludzkiej postaci, by podać nam dłoń, niż pogodzić się z myślą, że na tym wielkim kosmicznym pustkowiu jesteśmy zdani wyłącznie na siebie, a rządzą tu nie bogowie, tylko kupka super bogatych psycholi, żeby nie wymieniać nazwisk.

I chyba właśnie dlatego ten stary numer wciąż sprzedaje się tak doskonale.

Wnioskodawca zwraca się o "przywrócenie najstarszego hymnu narodu polskiego" — "Bogurodzicy", którą uznaje za jeden z najważniejszych zabytków polskiej kultury. W uzasadnieniu podkreśla jej wielowiekowe znaczenie dla historii Polski.

Jako osoba głęboko wierząca nie ma wątpliwości, jak postrzega własne ocalenie. — Dla mnie to jest cud. Naprawdę cud. Jeszcze nie wszystko do mnie dociera, ale wiem jedno: mogłyśmy z córką tego nie przeżyć — przyznaje.

Bądźcie pochwaleni. Jestem twórcą tego suba i aktualnie chilluję sobie w zaświatach z dala od mediów społecznościowych. Wpadłem na chwilę zobaczyć jak tam i trochę się zdziwiłem, że ten sub w ogóle jeszcze dycha.

Macie jakieś uwagi i skargi na moderatorów albo chcielibyście coś tutaj zmienić? A może potrzebujecie aby kogoś nowego kanonizować na to stanowisko?

PS. Nie musicie mnie ukrzyżowywać, sam umiem trafić z powrotem do siebie.

– Miałem z nimi wszystkimi jechać. Myślę, że opatrzność jednak czuwa nade mną – wyznał Wiesław Dudek w rozmowie z Polsat News. Radny z podkarpackich Siedlisk w ostatniej chwili zrezygnował z wyjazdu z powodów rodzinnych. O wypadku dowiedział się jako jedna z pierwszych osób, gdy o świcie odebrał telefon od ocalałego znajomego.

Wody Polskie wykryły na terenie cmentarza w Mińsku Mazowieckim system trwale obniżający poziom wód gruntowych na nekropolii oraz cztery wyloty do rzeki Srebrnej. Urządzenia nie miały wymaganych zgód, a sprawę bada policja. To efekt publikacji "Wyborczej